اگه یه روز بری سفر …

اگه یه روز بری سفر …
اگه یه روز بری سفر …
تا همین چند وقت قبل، هتل غالبا مخصوص آدم های تنها بود، یا جایی شیک به حساب می آمد که فقط به درد اقامت های کوتاه مدت یا آدم های خیلی پولدار می خورد. از نظر خیلی ها توهین آمیز بود که آدم، خانه ی کس وکارش یا آشنای هفت پشت آن ورترش را ول کند و برود هتل؛ آن هم در یک شهر غریب. هیچ کس هم فکر نمی کرد که آدم فقط توی شهر غریب است که می تواند هتل بگیرد، وگرنه توی شهر خودش که اساسا می رود خانه ی خودش. البته آشناها هم حرفی نداشتند. سفره ها باز بود و درها باز بود و خانه ها هر قدر بزرگ یا کوچک، یک اتاق مهمان خانه داشت که در ایام مسافرت می شد خانه ی مهمان. اما این روزها اوضاع تغییر کرده است. مسافرت ها بیشتر...
ادامه مطلب