گردشگری الکترونیکی

قصد سفر که می کنیم، ذهنمان پر می شود از تصور خیال انگیز جاده و دشت و کوه و دریا و غذاهای محلی، لباس های بته جغه ای؛ هنوز بوی تند ادویه های بازار، ریه های سفرت را پر نکرده است که باید برگردی!
کاش می شد همه جا را دید؛ اما مثل همیشه هزینه ها زیاد است و فرصت ها کم و این تازه برای دیدن یکی دو شهر کشورمان است؛ چه رسد به سفرهای خارجی و دیدن عجایب هفتگانه دنیا!
با این همه، اگر سفر را منحصر به آن چه گفته شد، ندانیم، راه حل فناوری، برای ما جالب خواهد بود. مثل همیشه از هرجا که شروع کنیم، به دنیای اینترنت می رسیم و این بار مسافرت و گردش گری، آن هم به مدد فناوری های نو، یعنی گردش گری الکترونیک؛ اما گردش گری الکترونیک چیست و چرا می تواند ارزشمند باشد؟
به زبان ساده، اگر به جای استفاده از روش معمولی سفر و پیمودن مسافت های جغرافیایی، از اینترنت و فناوری اطلاعات و ابزار های الکترونیک، مانند سی دی، تلفن همراه، نقشه، تصاویر سه بعدی، عکس و فیلم و شبیه سازی های کامپیوتری و … در سفرهای خود استفاده کنیم، به این نوع مسافرت، مسافرت الکترونیکی یا گردش گری الکترونیکی می گوییم. به این ترتیب، می توانیم تمام فعالیت های گردش گری، همچون انتخاب منطقه مورد نظر و سرویس های ارائه شده در سفر (برنامه ریزی و مدیریت سفر)، بازدید از موزه ها، بناهای قدیمی، آثار باستانی و مناظر زیبای مناطق گوناگون را بدون طی نمودن جاده ها و صرف کمترین هزینه، انجام دهیم.
اگر چه گردش گری الکترونیک در ایران و برخی کشورها، هنوز تازه و نوپاست، اما در بسیاری از کشورها از جمله کانادا و آمریکا، جای خود را پیدا کرده و از آن جا که سفرهای اینترنتی به هزینه و فرصت کمتری نیاز دارند، طرفداران فراوانی دارند.
ارزش گردش گری و فعالیت های مرتبط با آن، زمانی روشن تر می شود که بدانیم درآمد حاصل از آن، همردیف در آمدهای نفتی است و امروزه از آن به عنوان صنعت گردش گری نام برده اند و شاخه الکترونیک آن، یعنی گردش گری الکترونیک را منشأ حرکت های اقتصادی و فرهنگی بالقوه دانسته و آن را انقلاب گردش گری نامیده اند.
گردش گری الکترونیک یا e-tourism ET)) تلفیقی از تجارت الکترونیک و دولت الکترونیک است؛ زیرا با رونق بخشیدن به بازارهای رسمی و محلی کشورها و به مدد توسعه بازاریابی و تبلیغات، نیاز به تجارت الکترونیکی را بیش از پیش نموده، تجارت الکترونیک را در سطح داخلی و نیز بین المللی، افزایش خواهد داد. از سوی دیگر، با اثر غیرمستقیم بر سایر کارکردهای جامعه و پیشبرد آن به سمت استفاده بیشتر و بهینه تر از فناوری اطلاعات و ابزار های الکترونیک، سبب پیشرفت اهداف دولت الکترونیک و تحقق آن در جامعه خواهد شد.
برای این که یک سفر الکترونیکی را آغاز کنیم، ابتدا باید از کجا شروع کنیم؟
پس از اتصال به اینترنت، آدرس یک سایت گردش گری یا ET را که قبلا در اینترنت جست وجو کرده ایم و یا از طریق بروشورهای تبلیغاتی شرکت های ارائه سرویس های گردش گری با آن آشنا شده ایم، در قسمت آدرس صفحه مرورگر خود تایپ می کنیم. در صورتی که آدرس مذکور درست باشد، اکنون در یک سایت ET هستیم؛ چیزی شبیه به ورود به یک ترمینال یا فرودگاه!
بر حسب سیاست های سایت و میزان محدودیت یا گستره فعالیت های سایت ET، سرویس های ارائه شده به گردش گر متفاوت خواهد بود؛ به طور مثال، ممکن است یک سایت (ET) تنها به رزرو بلیط و ارائه تاریخ های سفر بپردازد؛ در حالی که سایت دیگری امکان اخذ ویزا، نمایش فهرستی از هتل ها و مراکز اقامتی و همچنین امکان مشاهده تصاویر اتاق ها، سالن ها و محوطه بیرونی هتل ها را نیز فراهم آورد؛ اما آن چه که در یک سایت گردش گری بسیار مهم است، فراهم آوردن امکان دسترسی گردش گر به همه سرویس های مورد نیاز او از طریق همان سایت است و به عبارت دیگر، گردش گر، هنگام ورود به یک سایت گردش گری، بایستی بدون نیاز به باز شدن پنجره های گوناگون و فارغ از لینک های متعدد، تبلیغات شلوغ و گیج کننده و لود یا بارگذاری طولانی تصاویر و نقشه های سفر، بتواند به راحتی و سادگی، سرویس های مورد نیاز خود را انتخاب کند. در حال حاضر، سایت های گردش گری به استفاده از فناوری
single window که به کاربر اجازه می دهد از طریق همان سایت ورودی و با یک استاندارد خاص و بدون نیاز به واسط کاربری جدید، سرویس های خود را دریافت نماید، مجهز شده اند.
یک گردش گر یا مسافر الکترونیکی، پس از ورود به یک سایت گردش گری، انتظار دسترسی به سرویس ها و اطلاعات خاص منطقه مورد نظر را دارد. این سرویس ها و نیازمندی ها عبارتند از:
▪ امکان انتخاب برنامه سفر توسط گردش گر.
▪ اطلاعات کلی در مورد وضعیت جغرافیایی و اقلیمی منطقه، به همراه آگاهی از وضعیت آب و هوای منطقه مورد نظر، به صورت آنلاین و ۲۴ ساعته و پیش بینی چند روز آینده.
▪ ارائه اطلاعات در مورد راه های ارتباطی منطقه؛ به طور مثال از طریق راه آهن، راه دریایی، یا هوایی، راه شوسه و یا مسیرهای صعب العبور کوهستانی که این امر سبب می شود گردش گر در صورت تمایل، مسیر مورد نظر را جهت سفر، انتخاب کند.
▪ ارائه اطلاعاتی در مورد واحدها و سیستم اندازه گیری (در صورت سفر به سایر کشورها).
▪ اختلاف زمانی منطقه مورد نظر با ساعت رسمی منطقه گردش گر.
▪ نوع واحد پول و تبدیلات ارزی.
▪ اطلاعاتی راجع به صدور گذرنامه یا ویزای الکترونیک (e-visa) که بر حسب نوع عملکرد سایت، ممکن است تنها اطلاعات مربوط به مدارک و مراحل صدور ویزا ارائه شود و یا تمام فرم ها به صورت الکترونیکی و از طریق اینترنت ارائه شود و پس از تکمیل، دریافت گردد و سرانجام، ویزای گردش گر به آدرس مورد نظر ارسال شود و یا بعد از تکمیل فرم ها، یک کد منحصر به فرد معرف ویزا، به گردش گر داده شود؛ تا در محل فرودگاه، با ارائه آن، کد ویزای خود را دریافت کند.
▪ معرفی آثار و بناهای تاریخی، فهرست موزه ها و گالری ها و مکان های دیدنی، همراه با ساعت بازدید و … .
▪ نرخ مکالمات تلفنی بین کشور مبداء و مقصد.
▪ لینک های مفید به سایر مراکز گردش گری؛ مانند سفارت خانه ها و مراکز بهداشتی، بیمارستان ها و … ؛ به ویژه سازمان جهانی بهداشت (Who) که همواره به ارائه هشدارهای بهداشتی برای سفر به مناطق خاص می پردازد(برای اطلاع از بیماری های شایع و یا بومی یک منطقه).
▪ ارائه اطلاعاتی در مورد زبان رسمی یا لهجه های محلی یک منطقه خاص.
▪ امکان رزرو و فروش اینترنتی بلیط (برای تمام خطوط هوایی، دریایی، جاده ای و ریلی) و به عبارت دیگر، امکان تهیه بلیط الکترونیکی؛ به این صورت که گردش گر با مراجعه به سایت، تمام مراحل مربوط به تهیه بلیط را از طریق اینترنت طی می کند و یک روش فروش الکترونیکی بلیط، هدایت این کار را بر عهده می گیرد. این روش فروش الکترونیکی، قادر است دسته بندی، فروش، ارسال و تجدید بلیط ها، کنترل و بررسی اعتبار بلیط ها، دریافت کرایه و هزینه بلیط و سرانجام، آمار و گزارش گیری مسافران را انجام دهد.
▪ معرفی مراکز اقامتی؛ هر سایت گردش گری ممکن است یکی از روش های زیر را جهت ارائه و معرفی مراکز اقامتی یا همان هتل داری الکترونیکی انجام دهد:
ـ معرفی هتل ها همراه با ارائه آدرس و تلفن.
ـ معرفی هتل ها بر مبنای قیمت، تعداد ستاره و سرویس هایی که توسط هر هتل ارائه می شود. همچنین برخی از سایت های گردش گری امکان مشاهده تصاویر اتاق ها، سالن ها، محوطه بیرونی هتل، رستوران، کافی شاپ، استخر، زمین های بازی و … را نیز فراهم می کنند و سرانجام روش رزرو اتاق های هتل را ارائه می کند که به صورت آنلاین، آخرین اطلاعات مربوط به رزرو اتاق ها و تعداد اتاق های خالی هتل را با ذکر تاریخ و ساعت، بر روی سایت منتشر می کند.
▪ ارائه فهرستی از تورهای مسافرتی موجود، همراه با خدمات ارائه شده در تورها، مدت زمان اقامت، قیمت ها و … .
▪ معرفی اقامتگاه های بین راه، رستوران ها و مراکز خرید صنایع دستی و تولیدات محلی، به همراه ارائه تصاویر و فهرستی از آثار و صنایع دستی آن منطقه و نیز معرفی مراکز فروش و تهیه غذاهای حلال مخصوص مسلمانان در کشورهای خارجی.
▪ یک سایت گردش گری، بایستی امکان پرداخت هزینه سرویس های گردش گری را به کمک کارت های اعتباری مختلف، در اختیار گردش گران قرار دهد.
▪ تمام موارد فوق، باید به زبان های مختلف بر روی سایت قرار گیرد؛ تا بدین ترتیب، امکان جذب گردش گران خارجی و ارائه سرویس ها به آنها نیز فراهم شود.
گردش گری الکترونیکی، چیزی فراتر از ورود به یک سایت گردش گری و دیدن مناطق گوناگون دنیا از طریق اینترنت است. هدف از گردش گری الکترونیکی، فراهم آوردن زمینه های مناسب برای گردش گران، اعم از رفاه، آسایش و امنیت سفر، توسعه گردش گری و سرانجام، لذت از گردش گری است.
جنبه های دیگر گردش گری، همچون گردش گری درمانی یا گردش گری سلامت، گردش گری بازاری با هدف توسعه و بازدید از مراکز خرید و تجارت الکترونیکی، گردش گری ورزشی به همراه شرکت در مسابقات و تماشای جام جهانی، مسابقات بین المللی، شرکت در همایش های علمی، بازدید از آیین های مذهبی و بومی یک ناحیه خاص، بوم گردی یا گردش در طبیعت (اکوتوریسم) و … از مهم ترین انواع گردش گری محسوب می شوند. اگر گردش گری الکترونیکی را صرف نظر از سرویس های ارائه شده توسط سایت های گردش گری، تنها منحصر به دیدن تصاویر ارسالی از دوربین های کار گذاشته شده در مناطق دیدنی و مرور تصاویر سه بعدی، روش های رایانه ای و نقشه ها بدانیم، آنگاه این نوع گردش گری برای استفاده از آب و هوای مناطق مختلف، لذت قدم زدن در سواحل، شنا کردن، استفاده از عطر گیاهان بومی، طعم غذاهای محلی، ادویه های بازار، و دیدن کاهگل بناهای قدیمی، مناسب نخواهد بود.
همچنین برای مطالعات فرهنگی، روستایی، ساحلی و کشاورزی، به دلیل عدم ارتباط مستقیم، کاربرد چندانی نخواهد داشت.
در عین حال، مزایای گردش گری الکترونیکی، بسیار حائز اهمیت بوده، ما را به استفاده از آن، ترغیب خواهد نمود. این ویژگی ها و مزایا عبارتند از:
▪ کمک به توسعه اقتصادی مناطق کمتر توسعه یافته، به مدد بازاریابی و تبلیغات در جهت جذب گردش گر، فروش صنایع دستی و استقرار منابع در آن مناطق.
▪ عدم نیاز به پیمودن مسافت های طولانی و خسته کننده که در نتیجه، برای افراد مسن، بیمار و کودکان که تحمل طی مسافت های طولانی را ندارند، قابل استفاده است.
▪ بسیاری از نوجوانان، جوانان و دختران، بدون حضور والدین و با امنیت خاطر، می توانند با کمک گردش گری الکترونیکی، به سفر بپردازند.
▪ امکان سفر به مناطق مختلف جهان، بدون نگرانی از مسائل فرهنگی، اجتماعی، مذهبی و سیاست های بین دو کشور.
▪ کاهش ساخت و سازهای بی مورد جهت سکونت مسافران.
▪ انجام بازدید های علمی و همایش های مختلف با کمک ابزار های الکترونیکی؛ همچون ویدئو کنفرانس و عدم نیاز به سفر به آن مناطق و در نتیجه، حذف خطر جاده و کاهش هزینه های دانشگاه.
▪ کاهش صف های طویل تهیه بلیط.
▪ فراهم آمدن امکان خرید اینترنتی از مراکز خرید صنایع دستی و در نتیجه رونق تجارت الکترونیک و کمک به تولید و راه اندازی کارگا ه های کوچک و بزرگ صنایع دستی و محلی.
▪ اشتغال زایی.
▪ ایجاد رقابت در زمینه هتل داری و اقامتگاه ها و بهبود سرویس دهی و امکانات رفاهی مکان های تفریحی و گردش گری.
▪ مناسب بودن برای کشورهای کمتر توسعه یافته، به دلیل عدم نیاز به هزینه های احداث و توسعه مراکز گردش گری و سرویس های سفر.
▪ عدم نیاز به راهنمای آموزش دیده برای معرفی مکان ها و مناطق گردش گری.
▪ سودمند بودن برای محققان و پژوهشگران، به دلیل بررسی موردی یک موضوع خاص.
▪ کاهش ترافیک و ترددهای غیرضروری.
▪ کاهش و تغییر هزینه های سفر.
▪ صرفه جویی در وقت.
▪ حفاظت از میراث فرهنگی، به دلیل عدم ارتباط مستقیم با آثار و … .
هرچند گردش گری الکترونیک به اندازه مسافرت های واقعی، لذت بخش و خاطره انگیز نیست، اما از آن جا که به همه مردم و بدون در نظر گرفتن وضعیت اقتصادی و فرهنگی آنها این امکان را می دهد تا از مناطق دیدنی دنیا بازدید کنند، صنعتی قابل توجه، محسوب می شود. با این حال، در کشور ما به دلایلی چون نبود زیرساخت های اولیه و پرهزینه بودن ایجاد آنها، رشد ناچیز فناوری اطلاعات و عدم استفاده همه افراد از اینترنت و کمبود سایت های گردش گری، این صنعت با اقبال عمومی همراه نشده است؛ اما مزایای بالقوه این فناوری، به ویژه در امر اشتغال زایی و کسب درآمد مستقل از نفت، همه افراد و به ویژه فعالان این بخش را بر آن خواهد داشت تا برای رونق این صنعت، همت گمارند.
گردشگری الکترونیکی (ET) عبارتست از بکارگیری فن آوری نوین برای ارائه سرویسهای مورد نیاز گردشگران. با استفاده از فن آوری اطلاعات ارایه سرویس های مورد نیاز گردشگران ساده تر، با کیفیتی بالاتر و هزینه ای کمتر انجام می پذیرد. در واقع ET ارائه الکترونیکی کلیه سرویسهایی است که در گذشته گردشگران به صورت سنتی از آنها استفاده می کردند بعلاوه سرویسهایی که به واسطه فن آوری اطلاعات میسر شده اند.
ارزش گردشگری الکترونیک هنگامی آشکار شد که رویکردهای مبتنی بر single window به سایتهای فعال در زمینه ET اضافه شد. مطابق رویکرد single window یک گردشگر هنگامی که به یک سایت ET وارد می شود تنها از طریق همان سایت و با برخورد برخورد با یک استاندارد خاص مورد استفاده در سایت کار کرده اما کلیه سرویسهای مورد نیاز خود را دریافت می کند. به این معنا که گردشگر نیازی ندارد که هر یک از سرویسهای مورد نظر خود را از طریق یک سایت مجزا و با واسط کاربری (User Interface) جدید مرتفع کند، بلکه کلیه سرویسهای مورد نیاز را از طریق یک سایت مشترک و با واسط کاربری یکسان دریافت کرده و اطلاعات مورد نیاز خود را ساده تر بدست می آورد. به واسطه این فن آوری گردشگر با مراجعه به یک سایت معتبر ET کلیه سرویسهای مورد نیاز برای سفر خویش را دریافت کرده و با کیفیت، سرعت و قیمت مناسب به خواسته های خود دست می یابد.
سرویسهایی که در گردشگری الکترونیک مرسومند عبارتند از:
▪ اطلاع رسانی شفاف، دقیق و معتبر
▪ انجام کلیه تشریفات اخذ ویزا
▪ رزرو هتلها و مراکز تفریحی- سیاحتی
▪ رزرو و اجاره وسایل نقلیه
▪ اخذ بلیت هواپیما، اتوبوس و قطار و …
▪ خرید برنامه های سفر و تورهای مختلف
▪ بسیاری سرویسهای دیگر که روز به روز ایجاد می شوند.
از آنجا که اطلاعات کلیه سرویسهای فوق به صورت مجتمع به گردشگر ارایه می شوند همواره امکان مقایسه گزینه های مختلف و انتخاب گزینه بهینه برای گردشگر با توجه به معیارها و انتظارات او میسر است، به عبارتی دیگر در عرصه ET هر گردشگری امکان می یابد که برنامه ای برای سفر خود انتخاب کند که بیشترین مطلوبیت را برای او دارد، این سرویس بدون حضور فن آوری اطلاعات مبتنی بر اینترنت امکان پذیر نبوده است و تنها از طریق ET میسر است.
در واقع ET حاصل اتصال مدلهای تجارت الکترونیکی (e-commerce) و دولت الکترونیک (e-government) است که باعث ایجاد سرویسها و مفاهیم جدید در عرصه e-tourism گردیده است.
اولین گام در بعد اطلاع رسانی در یک سایت فعال در ET ارایه اطلاعات عمومی به گردشگران است. اطلاعاتی نظیر موقعیت جغرافیایی منطقه سفر، زبانهای رسمی و غیر رسمی محلی مورد استفاده، اختلاف زمانی و ساعت رسمی، ساعات کاری، واحد پولی و نرخ تبدیل ارزهای خارجی که بایستی با اتصال این بخش از سایت به یک موسسه معتبر نرخهای لحظه به لحظه ارائه شوند. همچنین معرفی سیستم اندازه‏ گیری و واحدها برای توریستها که به سیستمهای متفاوتی عادت دارند از اهمیت خاصی برخوردار است. کلیات آب و هوایی منطقه سفر نیز باید به صورت کلی در بعد اطلاع رسانی موجود باشد.
ارایه اطلاعات تعطیلات رسمی و بسیاری اطلاعات دیگر همگی بدنه اطلاع رسانی سایتهای ET را تشکیل می‏دهند.
یکی از مهمترین فاکتورهای تصمیم گیری برای سفر وضعیت آب و هواست. یک سایت معتبر ET بایستی علاوه بر ارایه کلیات آب و هوایی منطقه سفر، اطلاعات دقیق و لحظه ای آب و هوا را به همراه پیش‏بینی آب و هوا ارایه کند. برای این منظور راهکاری عمومی وجود دارد و آن ایجاد لینک سایتهای پیش‏بینی هوا در وب سایت می‏باشد.
در گام بعدی اطلاعات مربوط به صدور ویزا قرار می‏گیرد. گردش کاری که مورد نیاز است تا گردشگر ویزا اخذ کند، ارایه کلیه اطلاعات مورد نیاز، در دسترس قرار دادن کلیه فرمهای مورد نیاز برای اخذ ویزا، معرفی امکان استفاده از آژانسهای مختلف برای انجام خدمات ویزا، هزینه‏های اینگونه عملیات، آدرسها و تلفنهای سفارتخانه‏ ها، … همه اطلاعاتی هستند که برای اخذ ویزا باید به توریست عرضه شوند.
در بخشی مجزا در یک سایت ET معتبر باید لینکهای سازمانهای دولتی در ارتباط با توریستها نظیر وزارت خارجه، سازمانهای توریستی و … قرار گیرد تا امکان جستجوی اطلاعاتی در سایتها رسمی توسط توریست مهیا باشد. همچنین امکان ارتباط با پلیس، تلفنهای ضروری مورد نیاز در این بخش باید به گردشگران ارایه گردد.
یکی از مهمترین لینکها در این زمینه لینک سازمانهای بهداشتی است یکی از معروفترین این سازمانها سازمان بهداشت جهانی (WHO) است که همواره اخطارهایی را برای سفر به اماکن مختلف ارایه می کند. ایجاد اینچنین ارتباطی به گردشگر این امکان را می دهد که پیش از سفر به مقصد از تمامی تهدیداتی که ممکن است وجود داشته باشد آگاه شود.
در ادامه باید کلیه راههای دسترسی به منطقه سفر مشخص شوند تا توریست امکان انتخاب از میان روشهای متفاوت را دارا باشد. سایتهای فعال ET کلیه جاده‏ها، فرودگاهها، بنادر دریایی و … که از آنها امکان دسترسی به منطقه سفر وجود دارد را معرفی می ‏کنند و برای استفاده از آنها گردشگر را تشویق می‏کنند.
در نهایت در بعد اطلاع رسانی بایستی یک نقشه کامل از منطقه سفر با کلیه جزئیات و قابلیت زوم کردن وجود داشته باشد که همه اماکن سرویس دهنده به گردشگران مشخص بوده و گردشگر بتواند از طریق سایت تمامی مسیرها را دنبال کند و نیازهای خود را مرتفع کند .
چون اینگونه اطلاعات اطلاعات اولیه هستند لذا بهتر آنست که در قالب زبانهای مختلف ارایه شود تا گردشگران به راحتی اطلاعات مورد نیاز خود را جستجو کنند.


نظر کاربران
29 نظرثبت شده است
  • فاطمه
    ۳۱ شهریور ۱۳۹۷
    ممنونننننن...
  • رضا فروتن
    ۳۱ شهریور ۱۳۹۷
    برای ارسال بار باید تشریف بیرید ترمینال...
  • فرشاد
    ۳۰ شهریور ۱۳۹۷
    ممنون...
  • nasim
    ۲۹ شهریور ۱۳۹۷
    یه بار دارم برای زاهدان میخوام بیان درب منزل ازم تحویل بگیرن و رسید بدن کجا باید تماس بگیرم ؟...