گردشگری ، تشنه دانش و مهارت

مترجم: مهدی نیکوئی
کارشنــاسان در مورد ۶ عاملــی که شکل دهنده مزایای نسبی یک مقصد است، به تفصیل صحبت کرده اند. این عوامل یا منابع موهبتی شامل منابع انسانی، منابع فیزیکی، منابع دانشی، منابع سرمایه ای، زیرساخت ها و روبناهای گردشگری و همچنین منابع تاریخی و فرهنگی می شوند. در اینجا قصد داریم درمورد منابع دانشی و سرمایه انسانی صحبت کنیم که می توانند برای پشتیبانی توسعه صنعت توریسم به کار گرفته شوند.

منابع انسانی باید به نیازهای یک مقصد گردشگری که معمولا بسیار متنوع است، پاسخ دهد. متاسفانه، به رغم نقش پررنگی که منابع انسانی می تواند در تسهیل توسعه توریسم داشته باشد، اهمیت آن نادیده یا دست کم گرفته شده است. این نگرش نسبت به نیروی انسانی بسیار شبیه به نگاه بسیاری از سایر بخش های اقتصاد خدمات است. این تصور غلط رایج است که استخدام در بخش خدماتی نیاز به مهارت های اندکی دارد و عرضه نیروی انسانی مناسب مساله ای کلیدی برای توسعه صنعت نیست. به نظر می رسد این نگرش منفی در مورد مشاغل بخش گردشگری و هتلداری شدت بیشتری دارد. به این طریق، تصور می شود که این مشاغل احتیاج به مهارت هایی فراتر از مهارت های یک «همبرگر برگردان» ندارند. صاحب نظران معتقدند طیف گسترده شرکت ها و سازمان ها نقشی کلیدی به عنوان موتور توسعه توریسم ایفا می کنند. هر چند ممکن است بخش گردشگری و هتلداری نیاز به نیروی انسانی برای تصاحب مشاغلی با مهارت های کمتر نیز داشته باشد، اما این گونه شغل ها تنها بخش مرئی کوه یخ اشتغال در این صنعت را نشان می دهد. انواع گوناگونی از مشاغل در این صنعت وجود دارد که احتیاج به مهارت های ویژه ای دارند. بخشی از آنها را زمانی که به موضوع منابع دانشی برگشتیم، تشریح خواهیم کرد. نکته مهم آن است که عرضه و کیفیت منابع انسانی در صنعت گردشگری و هتلداری به چند دلیل بسیار حیاتی است.

اهمیت کیفیت منابع انسانی
اول اینکه، توان رقابتی یک مقصد بستگی به توانایی آن در ارائه تجربیات منحصر به فرد، عالی، فراموش نشدنی و بدون دردسر به گردشگران دارد. هر چند که خرید کالاهای ملموس بخشی از گردشگری را تشکیل می دهد، اما تجربیات توریسم به طور عمده ناشی از بسیاری از خدمات ناملموس است که خود نشان دهنده تجربه و تخصص مقصد است. از این رو، محصولات گردشگری به طور عمده نتیجه اعمال، رفتار و عملکردی است که کارکنان این صنعت در ارتباط و تعامل با گردشگران دارند. همان گونه که بسیاری از شرکت های خدماتی در چند سال اخیر متوجه شده اند، خدمات منحصربه فرد مشتری توسط کارکنانی ارائه می شود که هم دارای مهارت ها و هم نگرش های مناسب هستند و هر دوی این عوامل کلیدی برای موفقیت و شاید یکی از بزرگ ترین چالش ها باشند. با توجه به نرخ بیکاری که بسیاری از کشورها با آن درگیر هستند، پیدا کردن افراد برای مشاغل دشوار نیست، اما پیدا کردن افرادی که نگرش مناسبی در قبال شغل خود داشته باشند، به خصوص مشاغلی که اقدام به ارائه خدمات به مشتریان می کنند، مانند بسیاری از شرکت های امروزی، یکی از بزرگ ترین چالش های مدیریت منابع انسانی است. به دلیل اینکه هزینه های یک مقصد همیشه یک مساله رقابتی بوده است، دومین معیار مهم هزینه به کارگیری نیروی انسانی در دسترس است؛ به خصوص به دلیل اینکه بنگاه های گردشگری به عنوان صنایع کاربر (در مقابل سرمایه بر) شناخته شده و هزینه حقوق و دستمزد بخش اعظم هزینه های آنها را تشکیل می دهد. هزینه های منابع انسانی بستگی به سطوح عمومی حقوق و دستمزد در اقتصاد مقصد، بهره وری نیروی کار، اخلاقیات کاری، اتحادیه های کارگری و شرایط عمومی کاری و منافع کارکنان دارد. تحقیقات انجام شده توسط انجمن جهانی سفر و گردشگری نشان می دهند که سطح حقوق و دستمزدها در مشاغل ایجاد شده توسط بخش توریسم مشابه با عموم بخش های اقتصادی است. حتی این انجمن تخمین زده است که حق الزحمه پرداختی در بخش گردشگری و سفر تقریبا پنج درصد بالاتر از میانگین پرداختی های سایر بخش های اقتصادی در کشورهای OECD است. معیار سوم، نگرش به حرفه های بخش گردشگری و هتلداری است که بین ملت های مختلف بسیار متفاوت است. در برخی از کشورها، توجهی که به مشاغلی مانند سرآشپزها، پیشخدمت ها و کارآفرینان کسب وکارهای کوچک می شود، نسبت به سایر کشورها بسیار بهتر است. گردشگری و هتلداری باید توجه داشته باشد که موفقیت آن بستگی به کیفیت افرادی دارد که استخدام می کند. مانند هر صنعت دیگری، گردشگری و هتلداری نیز باید برای جذب افراد و کارکنان فعال، با استعداد و خوش فکر با سایر صنایع، مشاغل و حرفه ها رقابت کند.

پخش دانش توریسم در مقاصد در حال توسعه
مهارت ها، دانش و دانستن نحوه تبدیل منابع انسانی به دارایی های مولد آخرین دلیل اهمیت منابع انسانی برای صنعت گردشگری است. سازمان جهانی گردشگری اهمیت زیادی به پخش دانش و توسعه توریسم و مهارت های مدیریت مقاصد در کشورهای جهان سوم و مقاصد در حال توسعه می دهد. بدون یافتن منابع دانشی مورد نیاز، توانایی یک مقصد برای ایجاد، حفظ و مدیریت توان رقابتی خود به شدت محدود می شود. به دلیل تنوع سازمان ها در گردشگری، نیاز به مهارت ها و دانش های مختلف نیز احساس می شود. تلاش برای لیست کردن طیف گسترده مهارت ها و دانش های مورد نیاز بخش گردشگری را می توان به نحوی کم اهمیت نشان دادن آن دانست. کافی است به گفتن این جمله اکتفا شود که مهارت های مورد نیاز این صنعت شامل مهندسی، هنرهای آشپزی، مدیریت کیفیت خدمات، بازاریابی، مدیریت هتل، مدیریت محیط زیست، توسعه کسب وکارهای جدید و بسیاری موارد دیگر می شود.


نظر کاربران
29 نظرثبت شده است
  • فاطمه
    ۳۱ شهریور ۱۳۹۷
    ممنونننننن...
  • رضا فروتن
    ۳۱ شهریور ۱۳۹۷
    برای ارسال بار باید تشریف بیرید ترمینال...
  • فرشاد
    ۳۰ شهریور ۱۳۹۷
    ممنون...
  • nasim
    ۲۹ شهریور ۱۳۹۷
    یه بار دارم برای زاهدان میخوام بیان درب منزل ازم تحویل بگیرن و رسید بدن کجا باید تماس بگیرم ؟...