رابطه محیط و توریسم

ترجمه و تلخیص: مهدی نیکوئی* – روزنامه دنیای اقتصاد
در گذشته، مقاصد برای ارزیابی عملکرد اقتصادی و میزان موفقیت خود در امر رقابت، تنها از روش های حسابداری مرسوم استفاده می کردند. در سال های اخیر، اقتصاددان های محیطی به مخالفت با این شیوه محاسبه پرداخته اند و بر این امر تاکید می شود که مقاصد به همان اندازه که بر عملکرد و دارایی های خود نظارت دارند، باید به مسوولیت های اجتماعی و محیطی خود نیز توجه داشته باشند.

مشکل از آنجایی احساس شد که تخریب محیط طبیعی به واسطه توریسم در بسیاری از موارد توان رقابت یک مقصد با دیگر مقاصد را به شدت تحت تاثیر قرار داد. به عنوان مثال ادعا می شد که کاستاریکا طی چند سال عواید زیادی را از طریق گردشگری برای اقتصاد خود فراهم کرده و آمار نشان می داد که این کشور در این زمینه رشد چشمگیر و موفقیت آمیزی داشته است.
اما زمانی که به بحث «هزینه ها»ی تخریب سرمایه های طبیعی کشور توجه شد، این مطلب به ذهن متبادر شد که برخلاف آنچه به نظر می رسد مقاصد این کشور در حقیقت غیررقابتی هم بوده اند. از آن زمان به بعد، به طور روزافزونی توجه به این نکته افزایش یافت که برای ارزیابی توان رقابت مقاصد لازم است که به تمامی هزینه های تحمیل شده توجه کرد.
این رویکرد جدید می تواند نحوه مدیریت مقاصد بر توریسم را تغییر دهد. امروزه، مقاصد در فعالیت های خود و تخصیص منابع باید از رویکرد جدید پیروی کنند. مقاصدی که به این شیوه عمل نکنند، محکوم به شکست خواهند
بود.
به طور خلاصه، هر چند که در پیش گرفتن این رویکرد تا حدودی باعث کاهش عملکرد مقاصد و توان رقابتی آنها در کوتاه مدت می شود، اما ضمن تعدیل نوسانات در بلندمدت، اهمیت آن از نظر اخلاقی و عملی هر روزه بیشتر می شود. در عمل، گردشگران تمایل کمتری به بازدید از مقاصدی دارند که به دلیل توسعه مازاد بر ظرفیت یا نظارت ضعیف بر تخصیص منابع، چشم اندازهای طبیعی خود را در معرض فرسایش و تخریب قرار داده اند.
مثال های مرسوم در این زمینه را می توان استفاده بیش از اندازه و نادرست تابلوها، مدیریت ضعیف پسماندها و تخریب زیستگاه های حیات وحش دانست. از منظر اخلاقی، بسیاری از بخش های بازار با انواع به خصوصی از توسعه توریسم در مکان های خاصی مخالف هستند.
اکوتوریسم و حفظ یکپارچگی محیطی
در پاسخ به این نگرانی فزاینده برای حفظ یکپارچگی محیطی مقاصد گردشگری، مفهوم اکوتوریسم (هر چند که هنوز سهم بزرگی از بازار گردشگری جهانی را به دست نیاورده است)، هم از نظر مرتبه و هم از نظر اهمیت در حال گسترش و رواج یافتن است. مقاصدی که دارای محیطی منحصربه فرد و نسبتا بکر هستند، می توانند موقعیت خود را به عنوان مقاصد «محیطی» در بازار رقابت تثبیت کنند، هرچند که این امر می تواند در برخی موارد گردشگران را بیشتر دفع کند تا جذب، اما باز هم برای مناطق خاص یک استراتژی عملی و پایدار است.
به رغم ریسک های سرمایه گذاری روی اکوتوریسم، به نظر می رسد که اهمیت حفظ یکپارچگی محیطی مقاصد طی سال ها و دهه های آینده بیشتر و بیشتر خواهد شد. هر چند در کوتاه مدت ممکن است که نتوان نظر سرمایه گذاران را برای سرمایه گذاری در این بخش جلب کرد، اما قطعا سرمایه گذاری در این زمینه می تواند از پایداری برخوردار بوده و ریسک کمتری به همراه داشته باشد.
از ویژگی های اکوتوریسم می توان به ارتباط نزدیک با محیط طبیعی، سفر به مناطقی که نسبتا دست نخورده و طبیعی هستند، درک ارزش و حفاظت از طبیعت، تاثیرات اندک بر محیط و استفاده از سرمایه اجتماعی- فرهنگی ساکنان محلی برای توسعه آن اشاره کرد.
برای مثال، مالزی دارای ۵۴ منطقه حفاظت شده بیش از ۱۰۰۰ هکتار است که در مجموع ۱۴۸۳ میلیون هکتار یا ۵/۴ درصد از کل سرزمین، اراضی حفاظت شده آن است. البته از این بین ۲۸ منطقه با وسعت ۹۰۰۷۰ هکتار ممنوعه بوده و برای استفاده گردشگران طراحی نشده است، اما سایر مناطق براساس مشارکت مردمان محلی و نیاز بخش گردشگری برنامه ریزی شده است. در نمودار زیر تعداد گردشگران خارجی وارد شده به کشور مالزی را مشاهده
می کنید.


نظر کاربران
29 نظرثبت شده است
  • فاطمه
    22 سپتامبر 2018
    ممنونننننن...
  • رضا فروتن
    22 سپتامبر 2018
    برای ارسال بار باید تشریف بیرید ترمینال...
  • فرشاد
    21 سپتامبر 2018
    ممنون...
  • nasim
    20 سپتامبر 2018
    یه بار دارم برای زاهدان میخوام بیان درب منزل ازم تحویل بگیرن و رسید بدن کجا باید تماس بگیرم ؟...