اصول حقوقی مربوط به فعالیت آژانس گردشگری

اصول حقوقی مربوط به رابطه بین مسافر و متصدی حمل ونقل یا آژانس گردشگری بسیار گسترده است و نمی توان همه آنها را در یک مقاله کوتاه به زبانی ساده بیان کرد. به عبارت دیگر، شرح جزئیات مربوط به نظریه های متعدد درباره انعقاد قرارداد (حقوق قراردادها)، شبه جرم، حقوق کسب وکار و بازرگانی و حدود مسوولیت اشخاص (اعم از اصیل، کارفرما، کارگر و پیمانکار) بسیار گسترده است. بنابراین تلاش شده است برخی مسائل مهم که از نظرگاه حقوقی واجد اهمیت است و کاربرد عمومی دارد، در این مقاله انعکاس یابد.

برای اینکه شرایط و وضع خودمان را طوری تنظیم کنیم که در هنگام بروز دعوی و اختلاف، دست بالا را در محکمه داشته باشیم باید مسائل زیر را به دقت مورد توجه قرار دهیم:

الف- قرارداد الحاقی: قرارداد الحاقی اصطلاحا به قراردادی گفته می شود که یک طرف آن، شرایط از نظر خود متعارفی را بر طرف دیگر قرارداد تحمیل می کند؛ به طوری که این شرایط به صورت بندهای قراردادی در می آید و تاب مذاکره و چانه زنی را نخواهد داشت. باید توجه داشت که دست طرفین برای انعکاس هر تکلیف و تعهدی باز نیست. به عبارت دیگر وقتی این شروط شامل موضوعاتی باشد یا به گونه ای انعکاس یافته باشد که صدور حکم از سوی محکمه به منظور الزام به انجام آنها را دشوار می کند، ممکن است این شروط از حالت متعارف خارج شده و شکل غیرمعقولانه ای به خود بگیرد. در این صورت، دست دادگاه باز می شود تا این شروط را به شکل مناسبی تفسیر کند. به همین دلیل و برای پرهیز از این رویداد باید شروط قرارداد الحاقی به نحوی انعکاس یابد که در برگیرنده رویه های معقولی باشد، به طوری که در صورت رجوع به محکمه، قابل دفاع جلوه کنند.

ب- قوانین ایالتی حمایت از مصرف کننده: بیشتر ایالت ها قانون حمایت از مصرف کننده را تصویب کرده اند. این شباهت نباید ما را گمراه کند، زیرا تفاوت عمده بین ایالت ها این است که قوانین حمایت از مصرف کننده شان یکسان نیست. با وجود این، بسیاری از آنها موضوع «رویه یا عملکرد ناعادلانه یا فریبنده» در قرارداد بین یک کسب وکار و مصرف کننده را غیرقانونی قلمداد کرده اند. قوانین حمایت از مصرف کننده به محکمه این امکان را می دهد تا بدون نیاز به دلایل محکم و قاطع و حتی با وجود قرائن اندک به نفع مصرف کننده رای صادر کند. از آنجا که این معیار دقیق نیست و بیشتر بر پایه تفسیر محکمه از اصول کلی انصاف به منظور شناسایی عملکرد یا رویه ناعادلانه یا فریبنده است، خط مشی آژانس گردشگری برای مصرف کننده و مشتریان خود باید به گونه ای باشد تا بتواند از آزمون منصفانه و معقولانه سربلند بیرون آید. برخی نکات قابل توجه عبارت است از: سیاست لغو و بازپرداخت آژانس گردشگری باید با تاریخ، حق الزحمه ها و هزینه های نشأت گرفته از لغو رزرو، ارتباط معقول و منطقی داشته باشد. در شرط مسوولیت منعکس شده در قرارداد زیبنده نیست که پیوسته بر عدم مسوولیت یا تحدید مسوولیت خودتان (آژانس گردشگری) از هر واقعه یا هر چیزی تاکید کنید.

ج- قوانین ایالتی عاملی فروش: بیشتر ایالت ها، عاملان فروش را ملزم کرده اند هنگام رزرو، جزئیات زیادی را افشا کنند. این جزئیات در برگیرنده فهرست بلند بالایی از خدمات مسافرتی است. چه آژانس گردشگری شما در یکی از آن ایالت ها قرار گرفته یا نگرفته باشد، اگر شما از طریق آژانس های مسافرتی در ایالات دیگر با مشتریان معامله می کنید، الزامات افشا ممکن است دامنگیر شما شود. به همین دلیل گنجاندن هرچه بیشتر جزئیات ارزشمند است. این فهرست شامل بسیاری از مسائل مهمی است که در ادامه می آید:

۱- صورت حسابی که نشان دهنده مبلغ پرداخت شده و تاریخ پرداخت، هدف پرداخت و مانده معوقه (در صورت وجود) است.

۲- اطلاعات حساب امانی یا ضمانت نامه انجام تعهد (در صورت لزوم).

۳- نام متصدی حمل و نقل مورد استفاده، تجهیزات و برنامه زمان بندى سفر.

جمع بندی

مسائلی که در بالا طرح شد ممکن است این سوال را در ذهن خواننده ایجاد کند که آنها چندان ارتباطی با نظام حقوقی ایران ندارند و کاربردی در ایران نخواهند داشت. اما باید گفت این مسائل به صورت تطبیقی انتخاب شده است و یکی از دغدغه های صنعت گردشگری در ایران نیز هستند. در پایان باز هم باید تاکید کرد مشاوره با یک وکیل آشنا به مقررات گردشگری و مسافرت به شما در پرهیز از ریسک های یادشده یا بروز اختلاف و در نهایت مدیریت دعاوی کمک خواهد کرد.

 


نظر کاربران
29 نظرثبت شده است
  • فاطمه
    22 سپتامبر 2018
    ممنونننننن...
  • رضا فروتن
    22 سپتامبر 2018
    برای ارسال بار باید تشریف بیرید ترمینال...
  • فرشاد
    21 سپتامبر 2018
    ممنون...
  • nasim
    20 سپتامبر 2018
    یه بار دارم برای زاهدان میخوام بیان درب منزل ازم تحویل بگیرن و رسید بدن کجا باید تماس بگیرم ؟...