استان بوشهر

موقعیت جغرافیایى و تقسیمات سیاسى استان
استان بوشهر با مساحتى حدود ۶۵۳‚۲۷ کیلومترمربع بین ۲۷ درجه و ۱۴ دقیقهٔ عرض شمالى و ۵۰ درجه و ۶ دقیقه تا ۵۲ درجه و ۵۸ دقیقهٔ طول شرقى از نصف النهار گرینویچ قرار دارد. این استان از شمال به استان خوزستان و قسمتى از کهگیلویه و بویراحمد، از جنوب به خلیج فارس و قسمتى از استان هرمزگان، از شرق به استان فارس و از غرب به خلیج فارس محدود است. استان بوشهر با خلیج فارس بیش از ۶۰۰ کیلومتر مرز دریایى دارد و از اهمیت سوق الجیشى و اقتصادى قابل توجهى برخوردار است.
براساس آخرین تقسیمات سیاسى کشور استان بوشهر مشتمل بر ۸ شهرستان، ۱۷ بخش، ۱۳ شهر، ۳۶ دهستان و ۷۰۶ آبادى داراى سکنه است. شهرستان هاى استان بوشهر عبارت اند از : بوشهر، تنگستان، دشتستان، دشتى، دَیِر، دیلم، کنگان و گناوه.
جغرافیاى طبیعى و اقلیم استان
استان بوشهر از نظر پستى و بلندى به دو قسمت جلگه اى و کوهستانى تقسیم مى شود:
– قسمت جلگه اى: استان در امتداد خلیج فارس قرار دارد که عرض آن نیز در جهت شمال غربى (ناحیه بندر دیلم) به قسمت جنوب شرقى افزایش مى یابد و حداکثر به ۱۴۰ کیلومتر در امتداد دره رود مند مى رسد. جلگهٔ مذکور از رسوبات رودهاى دالکى، شاپور، اهرم و مند تشکیل یافته است. از جملهٔ این نواحى مى توان به دشت بوشهر و برازجان اشاره کرد که سطح وسیعى از شمال استان را در بر گرفته است. این مناطق تا دوران چهارم زیر آب بود. اکثر شهرها و مراکز جمعیتى استان بوشهر در این جلگه استقرار یافته اند. این جلگه ها تا کویت و دشت هاى جنوبى خلیج فارس ادامه دارد.
– قسمت کوهستانى: استان از دو رشته کوه عمده تشکیل مى شود که در سراسر طول استان به موازات هم امتداد یافته اند. این رشته کوه ها مشتمل بر ارتفاعات گچ ترش و ارتفاعات نوکند است که به ترتیب در محدودهٔ شمالى و شرق استان قرار دارند.
با توجه به استقرار استان بوشهر در منطقهٔ فوق حاره اى، مهم ترین پدیده و فرآیند مشهود اقلیمى آن گرماى هواست. این ناحیه تحت تأثیر فشار زیاد عرض هاى متوسط قرار دارد و فاقد بارندگى قابل توجه است، ولى فرآیند تبخیر آن به علت طولانى بودن فصل گرما شدت و حدت بیشترى دارد. در فصل زمستان به دلیل هجوم و گسترش جبهه هاى هواى سرد شمالى و دریاى مدیترانه به سمت شرق، آب و هواى مناسبى توأم با ابر و باران به وجود مى آید.
به طور کلى آب و هواى بوشهر در نوار ساحلى گرم و مرطوب و در قسمت هاى داخلى گرم و خشک صحرایى است. در استان بوشهر دو فصل محسوس وجود دارد : زمستان نسبتاً خنک شامل ماه هاى آذر، دى، بهمن، اسفند و تابستان گرم و خشک و طولانی. پاییز و بهار این استان بسیار زودگذر است.
متوسط دماى سالانهٔ استان ۲۴ درجهٔ سانتیگراد است که بیشترین مقدار آن در تابستان حدود ۵۰ درجه و کمترین مقدار آن در زمستان حدود ۶ درجه ثبت شده است. دماى هوا در سردترین ماه هاى سال به ندرت به صفر درجه مى رسد. گرماى متوسط خنک ترین ماه هاى این منطقه یعنى دى ماه ۱۵ درجه گزارش شده است. در استان بوشهر بین دهم اردیبهشت تا دهم مهرماه (حدود ۱۴۰ روز) درجهٔ حرارت بیش از ۱۰ درجه است. در ۶۳ روز از این مدت درجهٔ حرارت بین ۴۰ تا ۵۰ درجه است.
میزان بارندگى در استان بوشهر کم و متغیر است. زمان بارندگى معمولاً بین ماه هاى آبان و اردیبهشت است. در طول این مدت بادهاى باران زا به طور متوسط ۳ تا ۶ بار سراسر استان به خصوص سواحل آن را تحت تأثیر قرار مى دهند. متوسط بارش سالیانهٔ استان ۲۱۷ میلى متر و از نوع باران با دوره هاى ریزش بسیار محدود است. ریزش باران در پاییز و بهار به صورت رگبارهاى شدید، کوتاه مدت و همراه با رعد و برق است، در حالى که در زمستان به صورت باران ریز و مداوم است. ریزش برف در منطقه بى سابقه است، ولى تگرگ به طور پراکنده مشاهده شده است.
در ماه هاى خرداد و تیر دماى بیش از حد و رطوبت شدید هوا که به علت شرایط خاص جوى به حالت اشباع مى رسد، هواى دم کرده و کم تحرکى به وجود مى آورد که در اصطلاح محلى به «شرجی» معروف است و تحمل آن بسیار دشوار است. میزان رطوبت نسبى تقریباً در تمام مدت سال یکنواخت است و معدل سالیانهٔ آن ۷۱ درصد است.
بادهاى محلى استان بوشهر در حقیقت قسمتى از طوفان هاى خلیج فارس است که در اثر اختلاف فشار بین صحراى عربستان و ارتفاعات جنوبى ایران در فصول مختلف پدید مى آید. این بادها تقریباً در تمام سواحل خلیج فارس مى وزند و در نقاط مختلف خلیج فارس اسامى متفاوتى دارند. این اسامى که بنا به مقتضیات زمانى (فصل وقوع آنها) و تصورات ذهنى دریانوردان و همچنین خطرات ناشى از آن ها است عبارت اند از:
– باد لهیمر یا لهیما:ر که معمولاً در پاییز و به قول دریانوردان در برج عقرب مى وزد. شدت این باد به اندازه اى ناگهانى و غافلگیرکننده است که ممکن است در عرض چند دقیقه و یا چند ساعت خسارات سنگینى به بار آورد.
– باد لچیزب یا «گول زن»: که معمولاً در پاییز مى وزد، ولى روز و ساعت معینى ندارد. دریانوردان محلى معتقدند که این باد ده روز پیش از عقرب مى وزد و شدت آن نیز کمتر از باد لهیمر است.
– باد قوس: که جهت جنوب شرقى – شمال غربى دارد و از مدار رأس السرطان در جهت شرقى حرکت مى کند. این باد در تابستان گرم و سوزان و در زمستان گرم و مرطوب و اکثراً باران آور است. این باد نیز شدید است و گاهى خسارات جانى و مالى فراوان به همراه دارد. در گذشته براى حرکت کشتى از هند به بوشهر از این باد استفاده مى شد. باد باران آ ور قوس در زمستان جهت شمال شرقى دارد و باعث ریزش باران بیشترى مى شود.
– باد شمال: برعکس باد قوس باد خشکى است، وزش آن در زمستان دما را کاهش مى دهد و گاهى نیز باعث بارندگى مى شود. معمولاً جهت وزش باد قوس به شمال غربى تغییر مى یابد و باد شمال نامیده مى شود. این باد معروف ترین باد محلى بوشهر است و تقریباً تنها بادى است که هواى گرم تابستان را تا حدودى متعادل مى کند. به همین جهت در گذشته اکثر ساکنین بوشهر پنجره هاى منازل خود را به طرف شمال غربى نصب مى کردند. این باد نه تنها در زندگى مردم، بلکه در بافت شهرى شهرستان بوشهر نیز تأثیر داشته است.
– باد بررد: که غالباً شب ها به سوى دریا مى وزد و خشک است.
– باد سهیلى: که اواخر تابستان و اوایل زمستان مى وزد و مردم محلى معتقدند که این باد ناشى از طلوع ستارهٔ سهیل است.
– باد غیوب:، باد تریه، باد توبیخ، باد پیرزن و باد سبعه از دیگر بادهاى محلى استان بوشهر است.
جغرافیاى تاریخى استان
به طورى که از اسناد و اطلاعات برمى آید، این منطقه به علت موقعیت استراتژیکى مناسب براى احداث پایگاه دریایى و بندرگاه، مورد استفاده پادشاهان عیلام قرار مى گرفت.
در زمان هخامنشیان که کشور ایران به بیست ساتراپ نشین (استان) تقسیم مى شد، سرزمین بوشهر جزء ساتراپ نشین پارس بود. داریوش فرمان داد که حفر ترعهٔ نیل به دریاى سرخ را دنبال کنند. این کانال محققاً راهى بود که به جاى کانال سوئز امروز مى توانست خلیج فارس و دریاى عمان را از طریق دریاى سرخ مستقیماً به مصر و مدیترانه اتصال دهد. مقابر کنده شده بر سطح سنگى جزیرهٔ خارک دلیل بر حضور سربازان هخامنشى در استان بوشهر است که براى نگهبانى از چنین راه طولانى تدارک شده بود.
خلیج فارس به دلیل موقعیت سوق الجیشى و به لحاظ اهمیت اقتصادى و بازرگانى، در طول تاریخ همواره از سوى کشورها و دولت ها براى تبادل علم و ثروت و گسترش قدرت مورد توجه قرار گرفته است. اولین یورش دولت هاى اروپایى به سواحل خلیج فارس در سال ۱۵۰۶ میلادى با حملهٔ پرتغالى ها تحت عنوان محافظت و حراست از منافع پرتغال در برابر تجار مصرى و ونیزى صورت گرفت. در سال ۱۰۳۱ هجرى قمرى شاه عباس با انگلیسى ها متحد شد و دست پرتغالى ها را از خلیج فارس کوتاه کرد.
از سال ۱۱۴۸ هجرى قمرى نادرشاه بوشهر را که دهکده اى بیش نبود مورد توجه قرار داد و مشغول آماده کردن بوشهر به عنوان یک بندر و اسکلهٔ کشتى سازى با استفاده از چوب جنگل هاى مازندران شد. همچنین براى تأمین ارتباط جزایر و سواحل خلیج فارس درصدد تأسیس نیروى دریایى برآمد. در سال ۱۱۴۹ هجرى قمرى لطیف خان را به ایالت دشتستان و کاپیتانى کل سواحل خلیج فارس انتخاب و اعزام کرد. این شخص براى تهیهٔ ناوگانى در خلیج فارس، بوشهر را مرکز دریایى خود قرار داد. در اواخر سلطنت نادر ایران ۲۳ تا ۲۵ فروند کشتى جنگى در خلیج فارس داشت. بدین ترتیب از زمان نادرشاه بوشهر روى به پیشرفت نهاد و حتى مدتى بندرعباس را نیز تحت الشعاع خود قرار داد. پس از قتل نادر در اثر هرج و مرجى که در ایران پدید آمد، کشتى هاى جنگى توسط حکمرانان و شیوخ اطراف خلیج فارس ضبط گردید. همچنین بندر بوشهر و بندرعباس نیز اهمیت سابق خود را از دست دادند. تجار هلندى که در سال ۱۶۲۳ میلادى روابط تجارى خود را با ایران شروع کرده بودند پس از قتل نادر ایران را ترک کردند و بصره را مرکز تجارت خود قرار دادند، اما پس از مدتى در اثر دسیسهٔ رقباى انگلیسى و به منظور نزدیکى بیشتر با دهانهٔ خلیج فارس، تأسیسات تجارى خود را به خارک منتقل کردند و در عین حال از پرداخت اجاره بهاى خارک به میرمُهنّا حاکم بندر ریگ و جزیرهٔ خارک خوددارى نمودند. میرمهنا در سال ۱۷۵۶ به تأسیسات هلندى ها حمله برد، دژ آنها را تسخیر کرد و آنها را از جزیره بیرون راند، ولى به سبب اینکه در دفعات متعدد بناى سرکشى و تمرد از دستورات کریم خان زند را گذاشت و مدتى آرامش خلیج فارس را برهم زد، کریم خان او را شکست داد و جزیرهٔ خارک و بندر ریگ را تصرف کرد. در همین زمان نفوذ انگلیسى ها در سواحل و جزایر خلیج فارس و به خصوص سرزمین بوشهر رو به گسترش نهاد و آنها موفق شدند اجازهٔ تأسیس تجارتخانه اى را در بوشهر با امتیازات فوق العاده به دست آوردند.
سلسلهٔ قاجاریه که پس از زندیه روى کار آمد. چندان نفوذى در خلیج فارس نداشت، به همین دلیل، رفته رفته نفوذ انگلیسى ها در خلیج فارس بیشتر شد و زمام امور خلیج فارس و دریاى عمان به دست آنها افتاد و جنرال کنسول در بوشهر مدت ۲۰ سال بر همهٔ خلیج فارس حکمرانى کرد.
در زمان ناصرالدین شاه ارتش ایران هرات را اشغال کرد و به دنبال آن حالت جنگى بین ایران و انگلیس به وجود آمد. به دنبال این مسئله ناوگان انگلیس در خلیج فارس مرکب از هشت کشتى جنگى و تعدادى ناوگان بخارى و بادى به ایران حمله کردند و جزیرهٔ خارک را متصرف شدند. پنج روز پس از آن قواى انگلیسى در حوالى بوشهر در خاک ایران پیاده شدند و شروع به پیشروى به سوى برازجان کردند. قواى ایران برازجان را تخلیه و عقب نشینى کرده بود. بنابراین قواى انگلیس انبار اسلحه و مهمات برازجان را منفجر کرد و سپس به بوشهر بازگشت. سرانجام در نبردى که در نهم ژانویه ۱۸۵۷ میلادى در خوشاب بین ایران و انگلیس رخ داد، انگلیسى ها موفق شدند سپاه ایران را شکست دهند.
پیش از جنگ اول جهانى بار دیگر دولت انگلیس منطقهٔ بوشهر را مورد تجاوز قرار داد و در سال ۱۹۱۳ میلادى جنگ سختى بین نیروى انگلیس و دلیران دلوارى در گرفت. در جریان این جنگ رئیس على دلوارى و مردم تنگستان و دشتستان نقش برجسته اى ایفا کردند.
رئیس على دلوارى از مشروطه خواهان به نام جنوب ایران بود که در سال ۱۲۹۹ هـ.ق در روستاى دلوار تنگستان دیده به جهان گشود. در ۲۵ سالگى به صفوف مبارزین مشروطه خواه جنوب ایران پیوست و همکارى نزدیکى را با محافل انقلابى و عناصر مشروطه طلب ایران شروع کرد. با کودتاى ضد انقلابى لیاخوف روسى علیه مشروطه خواهان در ۱۳۲۶ هـ.ق و بمباران مجلس شوراى ملى و استقرار دیکتاتورى محمدعلى شاه قاجار، رئیس على به همراه سید مرتضى علم الهدى اهرمى به مبارزه علیه استبداد صغیر پرداخت. در سال ۱۳۲۷ هـ.ق با کمک تفنگچى هاى تنگستانى، بوشهر را از عناصر مستبد وابسته به دربار محمدعلى شاه پاک کرد و ادارهٔ گمرک و انتظامات و دیگر ادارات را تسخیر کرد. این کار دلیران تنگستان بر انگلیسى ها که ادارهٔ گمرک را در اجاره داشتند گران آمد و آنان براى تضعیف مشروطه خواهان و استمرار سلطه بر حیات اقتصادى و سیاسى جنوب ایران به جنگ با دلیران تنگستانى پرداختند و در این راه از دیگر خوانین جنوب ایران یارى جستند. جنگ بین رئیس على و دلیران تنگستان از یک طرف و انگلیسى ها و خوانین متحد آنان از سوى دیگر به طور متوالى و پراکنده تا شوال ۱۳۳۳ هـ.ق ادامه یافت و انگلیسى ها نتوانستند بر رئیس على و یارانش تفوق یابند. تا این که درگیر و دار حملهٔ انگلیسى ها به بوشهر در شب ۲۳ شوال ۱۳۳۳ هـ.ق (سوم سپتامبر ۱۹۱۵. م) هنگامى که رئیس على در محلى به نام «تنگک صفر» قصد شبیخون به قواى انگلیسى ها را داشت، از پشت مورد هدف گلوله یکى از همراهان خائن قرار گرفت و در دم به شهادت رسید. وى هنگام شهادت حدود ۳۴ سال داشت. مبارزات رئیس على دلوارى برگ زرین دیگرى در تاریخ مقاومت دلیر مردان ایران در مبارزه با استعمار است.

وضعیت اجتماعى و اقتصادى استان
براساس سرشمارى عمومى نفوس و مسکن سال ۱۳۷۵، جمعیت استان بوشهر ۶۷۵‚۷۴۳ نفر بود که از این تعداد ۵۳/۰۵ درصد در نقاط شهرى و ۴۴/۷۶ درصد در نقاط روستایى سکونت داشتند و بقیه غیرساکن بودند.
از کل جمعیت استان در همین سال، ۳۹۰‚۳۷۷ نفر مرد و ۲۸۵‚۳۶۶ نفر زن بودند نسبت جنسى جمعیت برابر ۱۰۳ به دست مى آید. به عبارت دیگر، در این استان در مقابل هر ۱۰۰ نفر زن، ۱۰۳ نفر مرد وجود داشت.
از جمعیت استان بوشهر ۴۲/۵۲ درصد در گروه سنى کمتر از ۱۵ ساله، ۵۳/۷۲ درصد در گروه سنى ۶۴-۱۵ ساله و ۳/۷۴ درصد در گروه سنى ۶۵ ساله و بالاتر قرار داشتند و سن بقیهٔ افراد نامشخص بود.
در آبان ماه سال ۱۳۷۵، از جمعیت استان ۹۹/۹۱ درصد را مسلمانان تشکیل مى دادند. این نسبت در نقاط شهرى ۹۹/۸۸ و در نقاط روستایى ۹۹/۹۴ درصد بود.
در فاصلهٔ سال هاى ۱۳۶۵ تا ۱۳۷۵، حدود ۴۲۹‚۱۰۲ نفر به استان وارد و یا در داخل آن جابه جا شده اند. محل اقامت قبلى ۴۱/۰۹ درصد مهاجران سایر استان ها، ۲۲/۳۳ درصد شهرستان هاى دیگر همین استان و ۳۵/۱۰ درصد شهرستان محل سرشمارى بود. محل اقامت قبلى بقیهٔ افراد، خارج از کشور یا اظهار نشده بود. مقایسهٔ محل اقامت قبلى مهاجران با محلى که در آن سرشمارى شده اند نشان مى دهد ۲۰/۴۸ درصد از روستا به شهر، ۵۰/۰۷ درصد از شهر به شهر، ۱۲/۹۷ درصد از روستا به روستا و ۱۵ درصد از شهر به روستا طى ۱۰ سال قبل از سرشمارى آبان ۱۳۷۵ مهاجرت کرده اند.
در آبان ۱۳۷۵، از ۶۶۹‚۶۳۸ نفر جمعیت ۶ ساله و بالاتر، ۸۰/۵۶ درصد باسواد بودند. نسبت باسوادى در گروه سنى ۱۴-۶ ساله ۸۸/۹۶ درصد و در گروه سنى ۱۵ ساله و بالاتر ۷۲/۴۹ درصد بود. در بین افراد لازم التعلیم (۱۴-۶ ساله) نسبت باسوادى در نقاط شهرى ۹۷/۹۷ درصد و در نقاط روستایى ۹۶/۴۲ درصد بود. در این استان نسبت باسوادى در بین مردان ۸۵/۷۴ درصد و در بین زنان ۷۵/۲۲ درصد بود. این نسبت در نقاط شهرى براى مردان و زنان به ترتیب ۹۰/۳۶ درصد و ۸۲/۳۱ درصد و در نقاط روستایى ۸۱/۱۲ درصد و ۶۸/۸۰ درصد بود.
براساس همین سرشمارى، از جمعیت ۲۴-۶ سالهٔ استان، ۶۸/۲۹ درصد در حال تحصیل بودند. این نسبت در نقاط شهرى ۷۲/۳۹ درصد و در نقاط روستایى ۶۵/۰۶ درصد بود. در این استان ۹۵/۲۵ درصد از کودکان، ۸۸/۹۰ درصد از نوجوانان و ۳۵/۶۹ درصد از جوانان به تحصیل اشتغال داشتند.
در آبان ماه ۱۳۷۵، در استان بوشهر، افراد شاغل و افراد بیکار (جویاى کار) در مجموع ۳۰/۹۷ درصد از جمعیت ده ساله و بالاتر را تشکیل مى دادند. این نسبت در نقاط شهرى ۳۲/۳۵ درصد و در نقاط روستایى ۲۸/۷۳ درصد بود. از جمعیت فعال این استان ۹۲/۷۱ درصد را مردان و ۲۹/۷ درصد را زنان تشکیل مى دادند. بیشترین فعالیت مربوط به گروه سنى ۳۹-۳۵ ساله با ۵۳/۱۴ درصد و کمترین میزان مربوط به گروه سنى ۱۴-۱۰ ساله با ۱/۵۶ درصد بود. بالاترین میزان فعالیت براى مردان مربوط به گروه سنى ۳۹-۳۵ ساله با ۹۵/۸۰ درصد و براى زنان مربوط به گروه سنى ۲۹-۲۵ ساله با ۹/۷۳ درصد بود. براساس همین سرشمارى، از شاغلان ۱۰ ساله و بیشتر استان ۱۹/۴۲ درصد در گروه عمدهٔ کشاورزى، ۲۰/۳۶ درصد در گروه عمدهٔ صنعت، ۵۸/۸۶ درصد در گروه عمدهٔ خدمات فعالیت داشتند و ۱/۳۶ درصد نامشخص بود. این نسبت در نقاط شهرى به ترتیب ۶/۲۹ درصد، ۱۸/۱۶ درصد، ۷۴/۳۵ درصد و ۱/۲۰ درصد و در نقاط روستایى به ترتیب ۳۲/۴۷ درصد، ۲۴/۹۴ درصد، ۴۱ درصد و ۱/۵۹ درصد بود. بدین ترتیب ملاحظه مى شود که بیشترین میزان فعالیت هم در نقاط شهرى و هم در نقاط روستایى اختصاص به گروه عمدهٔ فعالیت هاى خدماتى دارد.
اقتصادى استان بوشهر به بخش هاى کشاورزى، دامدارى، شیلات و تا حدودى به صنعت متکى است. کشاورزى استان از نظر نوع محصولات تولیدى و روش هاى تولید به دو قسمت محصولات زراعى و محصولات درختى تقسیم مى شود. مهم ترین محصولات زراعى را گندم و جو آبى و دیم، تنباکو، پیاز، کنجد، سبزى، صیفى و نباتات علوفه اى تشکیل مى دهد. به علت شورى زیاد خاک، اراضى قابل کشت به صورت محدوده هاى مجزا و دور از هم در سطح استان پراکنده اند.
در زمینهٔ باغدارى استان بوشهر امکانات زیادى ندارد. بیشترین باغ هاى منطقه را نخلستان ها تشکیل مى دهند. همچنین باغ هاى محدود و کوچک مرکبات نیز به طور پراکنده به چشم مى خورند. شهرستان دشتستان و تنگستان از لحاظ تولید سالانهٔ خرما و مرکبات مقام اول و دوم را در استان کسب کرده اند. میزان تولید خرما در حدود هشتاد هزار تن و میزان تولید مرکبات حدود ده هزار تن است.
امکانات دامدارى استان بوشهر از نظر تأمین خوراک و علوفهٔ دام اندک است. مساحت مناطق تحت پوشش مراتع در حدود ۲/۵ میلیون هکتار برآورد شده است که ظرفیت مراتع موجود علیرغم وسعت زیاد به علت فقر پوشش گیاهى جوابگوى یک پنجم دام هاى فعلى نیز نیست. از سوى دیگر دام هاى عشایر قشقایى و بویراحمدى براى زمستان گذرانى به مناطق مختلف این استان کوچ مى کنند. این امر فشار چراى دام ها را بر مراتع افزوده و سبب تخریب بیش از حد آنها شده است. دامدارى به شیوه سنتى انجام مى گیرد، در نتیجه تولید گوشت و شیر آنها قابل توجه نیست. بیشترین دام هاى استان را بز، گوسفند، گاو و شتر تشکیل مى دهد. پرورش زنبور عسل نیز در این استان از اهمیت نسبى برخوردار است. در حدود ۱۵۰۰ کندوى جدید و ۱۰۰۰ کندوى سنتى در استان وجود دارد.
یکى از مهم ترین فعالیت هاى اقتصادى استان بوشهر صید ماهى است، ولى به واسطهٔ استفاده از وسایل قدیمى و روش هاى سنتى صیادى امر صید ماهى، که یک منبع مهم اقتصادى به شمار مى رود، نقش واقعى خود را بازنیافته است، به طورى که در بعضى نواحى، نیازهاى غذایى مردم سواحل را نیز تأمین نمى کند. با این حال در تمام بنادر و سواحل استان بوشهر عدهٔ زیادى به صید ماهى و میگو اشتغال دارند.
صنایع استان بوشهر به دو بخش صنایع دستى و صنایع ماشینى تقسیم مى شود. صنایع دستى از گذشته هاى دور نقش مهمى در زندگى و معیشت روستائیان داشته است. صنایع دستى استان بوشهر در حال حاضر جنبهٔ تجارتى و ارزش صادراتى ندارد و بیشتر تأمین کنندهٔ نیازهاى بومى منطقه است. مهم ترین صنایع دستى منطقه عبارت اند از کشتى و لنج سازى، توربافى، قالیبافى، گبه بافى، گلیم، نمد، کوزه و سفال. صنایع جدید نیز در حال حاضر نسبت به سایر استان ها رشد و توسعهٔ محدودى دارد. صنایع جدید استان غالباً متوسط کوچک و عموماً تبدیلى هستند. در صنایع متوسط بوشهر و برازجان و در صنایع کوچک ابتدا شهرستان دشتستان و سپس بوشهر و شهرستان هاى دشتى و گناوه به ترتیب داراى اهمیت هستند. به غیر از شرکت ملى صنایع دریایى و نیروگاه اتمى، مالکیت صنایع استان عمدتاً به بخش خصوصى تعلق دارد. این واحدهاى صنعتى شامل صنایع غذایى و دارویى، شیمیایى، کانى غیرفلزى، برق و الکترونیک، فلزى و ریخته گرى، ماشین سازى، تجهیزات خودرو، نیروى محرکه و لوازم و ابزار صیادى است که عمده ترین آنها را صنایع غذایى و دارویى و ماشین سازى تجهیزات تشکیل مى دهند.


نظر کاربران
29 نظرثبت شده است
  • فاطمه
    22 سپتامبر 2018
    ممنونننننن...
  • رضا فروتن
    22 سپتامبر 2018
    برای ارسال بار باید تشریف بیرید ترمینال...
  • فرشاد
    21 سپتامبر 2018
    ممنون...
  • nasim
    20 سپتامبر 2018
    یه بار دارم برای زاهدان میخوام بیان درب منزل ازم تحویل بگیرن و رسید بدن کجا باید تماس بگیرم ؟...